Belgische Herder

Links



Geschiedenis van de Mechelse Herder

De kortharige herdershond, ook wel de kortharige scheper genoemd, kwam in zijn beste vorm rond 1900 voor in de Antwerpse Kempen, het gebied in de richting van de Nederlandse grens en verder in Noord-Brabant.

Je kon ze vooral vinden bij de boeren waar ze nog dagelijks hun belangrijke taken uitvoerden. Deze honden bleken aardig gelijk van vorm en ze werden door prof. Reul omschreven als: 'Ze hebben de grootte van een vos of wolf, zijn kortharig en van vaal gestroomde kleur; hun oren zijn bewonderenswaardig recht, fijn en spits, en open naar voren gedragen. Andere kenmerken zijn de puntige snuit, de pikzwarte neus, de goed gedragen staart, bijna waterpas maar licht hoger aan het uiteinde en behaard in vorm van een korenaar'.

Mede op advies van prof. Reul werd in Mechelen met behulp van enige liefhebbers in 1898 de 'Mechelse Club tot Verbetering van den Kortharigen Schaapshond' opgericht. Het doel was het verbeteren van de typen van de kortharige Belgische Herdershond, zoals die met name in de omgeving van de stad Mechelen werd gefokt.

Tot het jaar 1899 werden de Belgische Herdershonden in de eerder genoemde drie groepen onderverdeeld, namelijk lang-, ruw- en kortharen, waarbij de kleur van de hond geen enkele rol speelde. In 1899 werd door de Club du Chien de Berger Belge een eenzijdige beslissing genomen over de verdeling van de haarkleur, zonder dat daarin de Mechelse Club was gekend. Men stelde voor de drie variëteiten de volgende kleuren vast: zwart voor de langharige, peper en zout voor de ruwharige, en leeuwkleurig (fauve charbonné) met zwart masker voor de kortharige. de Mechelse Club betitelde deze beslissing van de hoofdvereniging als een soort van staatsgreep', want men had een heel andere opvatting over de kortharige herdershond.

Voor alles moesten hun honden namelijk werkhonden zijn. Niet het uiterlijk van de hond was bepalend, zo stelden ze, maar de combinatie van uiterlijk en innerlijk. Ze gaven de voorkeur aan goed afgerichte honden, die bovendien goed gebouwd waren en een 'gaaf en slim voorkomen' hadden. De kleur van de Mechelse Herder was voor hen slechts bijzaak. Men wilde er geen luxehond van maken waardoor hij zijn geweldige karakter zou verliezen.


Karakter van de Mechelse Herder

De Mechelse Herder is enorm trouw aan zijn baas, werkwillig, vasthoudend, scherpe intelligentie, hard, oplettend, slim, moedig, enz. .

De Mechelaar beschermd zijn gezin en hun bezittingen zeer overtuigend tegen kwaadwillende. Daarom wordt hij tegenwoordig veel gebruikt als politiehond.

Mechelse herders hebben veel beweging nodig, hun energie moet er op 1 of andere manier afkunnen, anders gaan ze zich uit verveling misdragen.

Een consequente opvoeding is absoluut een must bij deze honden!

Specifieke kenmerken van de Mechelse Herder tegenover de andere Belgische herders:

KORTHAAR: het haar is zeer kort op het hoofd, aan de buitenkant van de oren en het onderste van de ledematen. Het is kort op de rest van het lichaam en voller aan de staart en rond de hals, waar het een halskraag vormt, die begint aan de ooraanzet en dooraanzet en doorloopt tot de keel. Bovendien is de achterzijde van de dijen met langere haren bevederd. De staart lijkt op een korenaar maar vormt geen staartveer.

Vachtkleuren:
Masker: bij de Mechelse herders moet het masker zeer goed geprononceerd zijn en de neiging hebben de boven- en de onderlippen, de mondhoeken en de oogleden te omvatten in één enkele zwarte zone. Voor het masker wordt een strikt minimum van acht zichtbare pigmentatiepunten bepaald: de beide oren, de beide bovenste oogleden en de beide boven- en onderlippen, die zwart moeten zijn.

Zwart-gevlamd (charbonné): bij de Mechelse herders betekent zwart-gevlamd dat er haren zijn met zwarte uiteinden, waardoor de grondkleur wordt beschaduwd. Dit zwart is in ieder geval `gevlamd' en mag zich noch als grote platen, noch als echte strepen (stroming) vertonen. Een weinig wit op de voorborst en de tenen wordt geduld.

Gezondheid van de Mechelse Herder

De mechelse herder kan HD-, ED en oogproblemen hebben. Tevens kan ook epilepsie voorkomen.

De kans dat deze aandoeningen bij een hond uit geteste ouders voorkomt is veel kleiner dan uit niet geteste ouders.
Vraag dus aan de fokker naar de testresultaten van de ouders, een goede fokker laat deze graag zien en heeft kopieën van de resultaten van de ouderdieren of kan deze via een site laten zien.

Verzorging van de Mechelse Herder

De Mechelse Herder heeft vrij weinig vachtverzorging nodig. Natuurlijk moet je hem wel dagelijks borstelen tijdens de ruiperiode voor de dode en losse haren te verwijderen en voor de losgekomen ondervacht gaat vervilten. Dit kun je voorkomen met een herdersharkje.

Bij te weinig beweging worden best ook de nagels nagekeken zodat deze niet te lang worden

Opvoeding van de Mechelse Herder

De Mechelaar is een vlotte leerling en leergierig. De opvoeding geeft normaal geen problemen als deze consequent en in alle rust gebeurt.

De Mechelse Herder heeft een sterke persoonlijkheid daarom heeft hij ook een baas nodig die bereid is de hond een taak/werk te geven. Als de Mechelaar die niet krijgt gaat hij zich ongelukkig voelen en afwijkend gedrag vertonen.

Als pup kan de Mechelaar wel een goede socialisatie gebruiken waarbij hij dus met uiteenlopende situaties, dieren en mensen in aanraking komt.

Dit is goed voor de karaktervorming.

De Mechelse Herder kan over het algemeen goed overweg met kinderen. Maar dat is geen reden om een hond alleen te laten met kinderen, dat doe je met geen enkele hond. (Niet elke hond kan tegen oren of staarten trekken en ogen steken, en na een bepaalde duur reageert zelfs de braafste hond.)

Vrienden van de familie worden enthousiast begroet, maar in andere gevallen handelen ze naar gelang de situatie.

De Mechelaar is geschikt voor verschillende hondensporten zoals: behendigheid, africhting, flyball en gevorderde gehoorzaamheid.

Ze doen deze sporten met veel plezier want ze hebben niet alleen veel beweging nodig voor hun energie kwijt te raken maar ze hebben ook een behoefte aan geestelijke bezigheid.

Mechelse Herder pup aanschaffen

Prijzen vind je van 250 tot 600 euro en meer. 400€ is een mooi gemiddelde.

Op dit moment wordt dit ras nog niet veel teruggevonden bij broodfokkers wat we alleen maar kunnen toejuichen.

Sommige fokkers werken met koppels speciaal voor pakwerk. Een hond met een stevige beet wordt er dan vermeld. Deze lijnen zijn soms enkel geselecteerd op beet en minder op karakter. Als je een gezinshond wil, moet je hier alert voor zijn.