Belgische Herder

Links



Geschiedenis van de Tervuerense herder:

Van 1892 tot 1899 werden alle langharige honden in één klasse gekeurd, ongeacht hun kleur. In 1899 kwam daar op gezag van "de Club du Chien de Berger Belge" verandering in en zo ontstond voor de langharigen de eis dat deze zwart van kleur (Groenedaeler) moesten zijn. Veel fokkers van 'anderskleurige langharen' waren het hier niet mee eens en richten de "berger Belge Club" op. Van de anderskleurigen waren de leeuwkleurigen (Tervuerense) het opvallendst en deze trokken dan ook de meeste belangstelling.

In het plaatsje Tervueren woonde de heer Corbeel, die twee roodbruine langharige herdershonden bezat. Uit deze beide honden kweekte hij een roodbruine en donkergevlamde teef. Deze teef werd met een zwarte Groenendaeler gepaard. Uit deze combinatie kwam een leeuwkleurige herdershond, die het prototype van de Tervuerense herdershond werd. Het blijkt dus dat verschillende types belgen vaker gekruist zijn met elkaar om tot de rasstandaard te komen en het kwam dan ook (en komt nog steeds) regelmatig voor dat in een nest Tervuerense herders Groenedaelers liggen en omgekeerd.

Algemeen beeld van de Tervuerense herder

 

De Tervuerense Herder is middelgrote, langharige hond met een charmant voorkomen die zowel kracht als elegantie uitstraalt. De vachtkleur kan varieren van zandkleurig naar grijs met duidelijke aftekening van het masker. Kenmerkend is de sprankelende blik in de ogen.


 

 

Karakter van de Tervuerens herder

 

De Tervuerense herder is een vrolijke, intelligente, standvastige en werklustige hond met veel energie. Ze hebben duidelijk behoefte aan geestelijke en lichamelijke beweging. Het is een sociale, aanhankelijke gezinshond die graag werkt, maar op schoot liggen niet schuwt. De Tervuerense Herder kan gereserveerd zijn naar vreemden, echter wanneer het ijs is gebroken is het ook voor vreemden een vriendelijke hond.

 

Lichaamsbeweging

 

De Tervueren is voor vele takken van sport in te zetten:
Flyball, Gedrag & Gehoorzaamheid, Behendigheid, Schapen drijven, Speuren, Reddingshond, IPO, etc.
Gezien de Tervuerense herder veel energie bezit, is het noodzakelijk dat de hond dagelijks stevig wordt uitgelaten. Fietsen, lange wandelingen, skaten, etc. zijn goede vormen om de hond te laten 'uitwaaien'.
Te weinig beweging is zowel frustrerend voor de hond als uiteindelijk voor de baas.

Verzorging

Vanwege de lange vacht met onderwol moet men de hond wekelijk kammen en borstelen om klitten te voorkomen. Gebruik hiertoe de juiste materialen om beschadiging van de ondervacht te voorkomen.
Uiteraard dient men ook de Tervuerens Herder te checken op gezondheid van de ogen, oren, gebit, poten, et cetera.

Omgang met kinderen

De Tervuerense herder is prima voor binnen het gezin met kinderen en andere dieren, mits deze hiermee gesocialiseerd werd op jonge leeftijd.



 

Uiterlijke kenmerken

Lichaamsbouw
De hond is evenredig vierkant 'gebouwd'. Een mooie halslijn met een fier hoofd is een duidelijk kenmerk. De staart wordt licht geheven gedragen wanneer de hond in actie is. In rust hangt deze ontspannen naar beneden. De voeten zijn mooi rond en de benen zijn recht van voren gezien. De rug is sterk en recht. Over het algemeen is de hond goed bespierd zonder overdrijving.

Kleur
De kleur varieert van grijs naar rood met zwarte vlammen door de vacht en een mooi zwart masker.

Schofthoogte
Schofthoogte teven: 58 cm
Schofthoogte reuen: 62 cm
Met daarbij een afwijking naar beneden van 2 cm en naar boven van 4 cm.

Ogen
De ogen zijn donker en niet rond gevormd. De ogen staan 'fris en levendig'.

Vacht
Lanharig met onderwol. Kenmerkend zijn de zeer lange haren aan de staart, poten en de borst.

Staart
De staart is lang, maar hangt niet op de grond. Deze wordt in actie in het verlengde van het lichaam gedragen en in rust hangt de staart ontspannen richting de grond.